.aq ang reyna.

.ang mahalagang pag uusap ng hari at reyna.

2009-02-27T15:27:00.000-08:00

FEBRUARY 27, 2009

.ang gabing pinakahinihintay.

2009-02-27T15:25:00.000-08:00

FEBRUARY 21, 2009

.especially for you.

.wari'y pasasalamat sa oras.

2009-02-27T15:22:00.000-08:00

FEBRUARY 18, 2009

nagpsama ako sa kanya sa mananhi ng damit ko para sa nalalapit na JS prom namin. . .

.ang araw ng mga puso ay araw nga naman ng akin din.

2009-02-27T15:16:00.000-08:00

FEBRUARY 14, 2009

kalayaan ng mga report cards sa kamay ng aming mga tagapayo sa hapon na iyon.
lampas ala una na ako dumating sa eskwelehan namin na suot ang isang dilaw na blusa.bitbit ang isang paper bag na dahang-dahan na dinadala dahil naglalaman iyon ng mahalagang bagay na ibibigay ko sa hari.
pagdating ko sa eswelehan, nakaramdam ako ng kakaibang sakit na galing sa loob ng katawan ko.hindi ko nga maintindihan kung saan yon galing.naupo ako saglit upang mkapagpahinga at ilang minuto ang lumipas, dumating na ang hari.pinuntahan niya ako sa aking silid-aralan at umupo sa tabi ko.ayun. nagkwentuhan at nagpalipas ng oras.maya-maya ay inabutan siya ng isang kaibigan ng mga bulaklak.yun pala ay para sakin!ang saya ko.yun kasi ang unang beses kong makatanggap ng bulaklak galing sa aking mahal.lumipas ang ilang oras.nagpasyang kaming kumain sa labas.bago kami umalis sa eskwelehan namin ay inutusan ko siya na pumunta sa locker ko at kunin ang regalo niya sakin.sana ay natuwa naman siya sa regalo ko.labintatlong sulat at isang oso.hha.mga labing-limang minuto pagkatapos ng alas singko nang kami ay dumating sa bayan.kumain kami sa Biggs.binigyan niya ako ng bracelet na galing sa kanyang ina.pinapabigay raw sakin.hha.

.ang patlang sa aking kamay ay napunan na.

2009-02-13T05:21:00.000-08:00

ito ang unang pagkakataon na nabuo ang kamay naming dalawa.wah!!sarap pala sa pakiramdam na ang kamay ng iyong mahal ay nakabigkis sa iyo ring kamay at hawak-hawak niyo ito na para bang wala ng kawala.wala ng takas.at ganoon na lamang.hndi magbabago hanggang sa huli.

.g23.

2009-02-10T03:12:00.000-08:00

g23-giezyl sanchez.

napakasaya ng hapon na ito para sa buong klase ng 3 xenon.wala na kasing nakaschedule pa na teacher na papasok sa hapon.kaya naman kami ay nagdesisyong tumambay na lamang sa bakanteng lote sa likod ng canteen sa loob ng apat na oras.halos isang oras ang iginugol namin muna sa pag sagot ng mga katanungan na inihanda ni ma'am reapor.at pumunta na kami sa loteng iyon.nandun ang iba pa naming kaklase.nilapitan ko c giezyl at tinanong ko siya tungkol sa mga plano niya sa darating na araw ng mga puso.pareho kasi kaming naguguluhan sa mga plano namin.napasarap ang kwentuhan namin at umabot ito hanggang mag dismissal na.hha.napasarap nga.

marami akong natutunan mula sa kanya.sa pag uusap namin kasing iyon ko napagtanto na kahit pala gaano mo nakikitang maayos ang isang relasyon, wala palang perpekto nito.nakita ko na ang mali saakin.naghahangad kasi siguro ako ng perpekto.hindi ko namamalayan na mggng perpekto lamang ito kung matatanggap ko na ito ang kung ano ito.kaya para akong nahimasmasan sa pag uusap na iyon dahil naisip ko na sobrang swerte ko dahil sakin c mark.sakin siya at kung tutuusin ay wala na akong mahihiling pa. hinding-hindi ko na siya pakakawalan.

.naiinis ako sa mga taong nasa paligid ko at lalong-lalo na sa aking sarili.

2009-02-06T16:54:00.000-08:00

.themesong.

2009-01-30T19:20:00.000-08:00

.ikaw lamang.

.hindi na niya ba ako mahal?

2009-01-30T04:42:00.000-08:00

ang tanong na naglalaro sa aking isipan sa mga oras na hindi niya ako binista sa aming silid-aralan.bakit ko naman kasi pinairal pa ang aking pride?ang tanga ko.ang tanga-tanga.
gusto ko lang naman sana na suyuin niya pa ako ng konti.pero mukhang nainis ata.at ayun, lumabas sa silid aralan ng hindi man lang sa akin at nagpaalam.tanging sulyap lamang ang iniwan.
ang dahilan ng pag aaway namin, ay dahil sa kasal-kasalan.hha.maaring nakakatawa nga kung iisipin pero yun talaga eh.yinaya ko kasi siya sa bakanteng lote na nasa likod ng aming kantina.ang lugar kasing iyon ay naiayos na.may mga batong magsisilbing daanan at maayos ring nakatanim ang mga halaman.kaya naman naisip kong magkasal-kasalan.kami lamng ang nandun dahil mag gagabi na kasi nun.pag apak namin sa mga bato, kinuha ko ang kanyang kaliwang braso at ikinirin ko ito sa aking kanan.naglakad kami sa latag ng mga bato.naikwento ko ang pagkakasal-kasalan namin ng isang malapit na kaibigan kaninang umaga.bigla siyang nalungkot, at nag sabing, "sana tinawag mo ako, nandoon lang naman ako sa taas."ayun, parang nagkaroon ng puwang sa aming dalawa.hinatid niya na ako sa sakayan at ako'y sumakay na rin.parang nawalan na siya ng gana.

ang araw na yun ay enero dalawampu't walo taong dalawang libo't siyam.

ang araw din na yun sana ang unang anibersayo namin ng aking naunang katipan.

isa pala yun sa dahilan kung bakit siya nagkakaganun.siya ay nainsulto sa pagkakasabi nun sa kanya ng kanyang kaibigan.at lalo pa ata akong nagpadagdag dahil dun sa kasal.magkatext kami nung gabing iyon, ngunit ako'y inasar niya at ayun.ayun na naman ako, nagtatampo.hindi ko na siya muling rineplayan pa.at isang "gudnyt" lang ang nakapaloob sa mensahe ko sa kanya bago ako matulog.hanggang sa mag umaga ay hindi ko na siya muling tinext pa.dumating ako sa aming eskwelahan at nagulat nang magkatagpo kami sa malapit sa may hagdan.tinanong niya ako kung ako daw ba ay galit pa.at pailing-iling lang ng ulo ang aking isinagot.pumasok ako sa aking silid-aralan at naiwan siya sa labas.hindi ko na siya pinuntahan pa sa labas, at nang kalaunan ay sumilip siya sa pintuan.tinatawag ako.ang expresyon ng kanyang mukha ay napakabigat at napakalumbay na para bang anu mang oras ay maari siyang sumilakbo ng iyak.tinanong niya ako kung galit pa ba ako.umiling-iling lang ako ng konti.pumasok na siya at tumabi sa akin.siya ay nagpaliwanag na at ako naman ay nagpatawad na.nung siya ay bahagya ng paalis.tinanong niya ako kung galit pa ba ako.pinagpilitan ko siya na umakyat na at hindi ko na siya pinansin.ayun at umalis na.umalis ng walang paalam. .

.walang imik ngunit sa loob ng isip ko y napakaingay.

2009-01-27T04:32:00.001-08:00

hai.walang ni isang tunog ang nanggaling sa bibig ko sa mga nakaraang oras.ewan ko ba.tila walang nararapat na salita ang lumabas sa aking bibig.pero.sa loob ng utak ko, ay parang nahlong mga kaisipan na nagpapasakit ng ulo ko.ang hirap intindihan.iba-iba ang bulong.mayroong sa tingin ko ay tama, at meron ding mali.maraming mga pumapasok na kaisipan na hindi dapat naiisip ng utak ko.ang hirap.ang hirap intindihin ang sarili.mahirap.napakahirap.

.ngayon ko lang nalaman ang pagsisi.

2009-01-26T05:06:00.000-08:00

regrets always comes later. . .

ang panghihinayang niya ay nagyon ko lamang napag alaman.nalaman ko yun dahil sa isang malapit na kaibigan.sila kasi ay nagkaroon na munting pagbubukuhan at ang kaibigan kong yun, ay ipinaalam sakin.sa bawat mga pangungusap na inilalahad niya sa akin, para bang, gusto kong magkaroon ng..ng..rewind.

isinalaysay niya sa akin ang bawat tanong na ibinato niya sa kanya at bawat sagot na kanyang natamo.at nang sabihin niya na, nanghihinayang ito.bigla akong napaatras dahil sa di inaasahang sagot na iyon.ngayon ko lang nalaman na ganun pala ang kanyang naramdaman sa pangyayaring iyon.parang tinusok ng ice peak ang laman loob ko.

nung sinabi niya rin ang sagot niya sa tanong niya na, "nanghihinayang ka pala, ba't di mo binalikan??"biglang parang kuryenteng tumama sa diwa ko ang pagkakarinig ng isinagot niya."gusto niya sana, pero di nya alam kung paano."

ba't di ba kasi ako nagpakita sa kanya ng panghihina.sana pala ay oo na lang.yan ang naitanong ko sa sarili ng malaman ko na parang nawalan siya lalo ng gana nang hindi ako nagpakita ng pagkabigo.o di kaya naman ang pagkalungkot.hindi ako nagpakita ng mga senyales na apektado ako dahil ayaw kong isipin niya na ako ay isang mahinang babae.ayaw ko lang naman na magmukhang talo.

nang tinanong naman siya kung ano ang kanyang nararamdaman sa tuwing makikita niya kami na magkasama."ayos lang, total barkada naman at bagay naman sila."sa kabila ng lahat,masaya ako dahil masaya siya para sa akin, para saamin, at para sa aming dalawa.

ngunit. . .

.akala ko ikaw na pero mali ako kasi umalis ka na.

2009-01-24T03:12:00.000-08:00

hindi planado ang araw na to para samin.eh kasi naman pareho kaming may mga sariling lakad.pro mga bandang alas dos ng hapon, nalaman namin na ang bawat isa ay nasa bayan kung kaya't naisipang magkita.niyaya niya akong sumama sa kanila, kasama ang ilang oxygen , na manood ng sine.sumama na lang ako dahil ang aga pa noon para umuwi.ayun, nkaupo kami, kasama ang iba, sa harap ng malaking telebisyon, at nanonood ng "one true love".naabutan namin ang palabas na iyon na nasa bandang kalahati na.sa totoo lang, mangiyak-ngiyak ako habang pinapanood namin yun hindi ko lang pinahalata, dahil lahat ng naririnig kong linya ay tila tumatama saakin at hindi ko mailagan.ang sakit.ngunit.pinigilan ko ang utak ko sa pag iisip ng mga iyon dahil katabi ko siya at tila isang pagtataksil kung ang mga iyon ang tumtatakbo sa aking isipan.ang kasunod na palabas ay "shake rattle and roll X".nakakatawa na nakakagulat na nakakatakot.hai ewan!pero ang saya.hha.tatlong istorya ata ang nakapaloob dun ngunit sa pagsisimula ng ikatlong kwento ay umuwi na ako dahil alas singko y medya na halos, kea ayun.umalis na lang ako mag isa.hai.pero.tila masaya naman ngunit,nakakalungkot.pero di bale na.

siya nga pala.ang kantang ito ay maihahalintulad ko sa napanood na one one true love.lalo na ang linyang, "i thought you were the one but i was wrong cause you've already left.."
medyo may kaugnayan iyon.
(ito rin pala yung kantang kinanta ni "apol" sa eskelahan namin.sa pag kanta niyang iyon ay parang may kumurot sa aking puso.di ko alam kung bakit)

.chelsea.

.magkahawak ang ating kamay at walang kamalay-malay.

2009-01-14T00:45:00.000-08:00

kahapon ang ikatatlong buwan ng aming pagsasama.hindi ako naghanda ng kahit anumang regalo dahil wala akong araw na bakante na pwedeng isingit ang pag plano at pagbili ng ireregalo.lahat kasi ng araw ay okupado at isa pa, nalalapit na ang aming ikatlong markahang pagsusulit.kaya naman, gumawa na lamang ako ng liham gamit ang marker na nakasulat sa plastic cover.[hindi naman ako masyadong nagtipid di ba?]ahaha.

gabi ng enero labindalawa ay binati niya na ako ng isang napakahabang text message[na hindi ko na ihahayag pa.] na sobrang nagpalambot sa aking puso.nagising ako ng bandang alas tres y medya nung araw na yun at saka ko siya binati.

at dahil nga martes iyon, at may pasok, at may Division Achievement Test, hindi kami masyadong nagkausap dahil kami ay abala sa paghahanda para sa pagsusuri na iyon.natapos ang eksamen na iyon mga bandang alas kwatro ng hapon, na maaga pa para umuwi at monthsary naman namin,inalok ko siya na kumain ng sorbetes sa bayan.
kahit napakalamig ng panahon at halos manginig ang aming katawan, ayun kami, nakaupo sa foodcourt ng isang mall kumakain ng matamis at malamig na sorbetes.[hot fudge.]

binigyan niya nga pala ako ng regalo. at eto yun. .

astigun! apilun! auxun! wah!!

pagkatapos naming kumain at magpalamig [kahit na malamig na ang panahon]hha.kami ay nagpasya ng umuwi.habang naghihintay kami ng jeep, sinabi ko sa kanya na dadalo ako sa prom.siya ay tuwang-tuwa.may kakaibang ngiti sa kanyang mga labi.hinagkann niya ang aking kamay at idinuyan sa hangin sabay wika, "prom kita ha."

nagpaalam na ako sa kanya at sumakay na sa jip ng may ngiti.wala akong masabi.kakaiba talaga ang araw na iyon.
:]

.alam kong mali ngunit ba't di ko magawang iwasan.

2009-01-09T19:16:00.000-08:00

dapat hindi ito nangyayari pero tila sadyang nagkakasalubong itong "parte ng katawan" namin na dapat ay hindi.sa tuwing iyon ay magtatapo, kinikilabutan ako at parang may kuryente na dumadaloy sa likod ko, kasabay ng pagbulong ng utak ko, "hindi tama." pero ba't di ko magawang ilagan ang mga iyon.
bakit??

.siya lang ang superhero ng buhay ko.

2009-01-08T03:22:00.000-08:00

kanina.sa aming paglalakad palabas ng Leon S.A. Aureus st. kaming dalawa ay nagkuwe-kwentuhan, hanggang sa mapasok sa usapan namin ang mga sikreto.naisip ko, na ito na ang tamang pagkakataon para masabi ko sa kanya ang aking sikreto na walang sinuman ang nakakaalam.sikreto na itinago ko ng mahabang taon.sakanya ko lang sasabihin, dahil sa malaking tiwala ko na nakalaan sakanya.tinawag ko ang kanyang pansin at bumulong ako na, "may powers(kapangyarihan) daw aq.".ahaha.pagbiro ko.sabi niya, meron din daw siya nun.ahaha.sabi pa nga niya saakin na kung nakalimutan ko na raw ba xa ang aking maestro sa pagmamahika.ahaha.
ang mga sumunod na pangyayari ay tila wala ng kabuluhan dahil nagpapayabangan na kami.ngunit.napakasaya ko.para kasi kaming bata na nagmamalaki sa dala naming laruan. :]

.masaya ako dahil sa pagkakaibigan.

2009-01-07T03:52:00.000-08:00

kahit na naging mabigat ang nagawa nya saakin.nasaktan ako ng sobra-sobra dahil dun.mabuti nlng dahil hindi ako nagtanim ng sama ng loob at nagawa kong unawain ang mga bagay-bagay na hindi naman talaga dapat at hindi na dapat pang ipagpilitan.masaya ako sa pagiging bukas ko sa tama at mali.at dahil dito, bunga nito ang magandang pagkakaibigan sa bawat isa na higit pa sa aking inaakala.

.ang tanging salita ay PAGBABAGO.

2009-01-04T06:08:00.000-08:00

bagong taon.
at tanging laman ng isip ko ay pagbabago.ewan ko ba kung bakit.para kasing may mali sa mga nkagawian ko ng gawin sa nakaraang taon.marami na ngang pumasok sa isip ko na mali.ngunit hindi ko alam kung saan ako magsisimula sa pagbago ng mga iyon.aaminin ko, may kahirapan ang bagay na naisip kong yun dahil nagkaroon na ng kasanayan sa bagay na iyon at nag iwan na rin ito ng tatak na mahirap ng makalimutan.tatak na hindi na muling mapapalitan pa sa diwa ko.parang bisikleta, nung matutunan ko na, hindi ko na makalimutan pa.

.balisa sa araw ng pasko.

2008-12-25T16:10:00.000-08:00

kahapon.
pakiramdam ko ba ay para akong walang kwenta.sa kabila ng masayang tawanan ng aking mga pinsan, ang pagigitara ng aking kapatid na sinasabayan ng kantaan nila, ang mga masasarap na pagkain na nakahanda sa mesa, nandoon lang ako, nakikinig, nag iisip at pingamamasdan ang pag ambon sa labas.para bang nakikiayon sa aking ang panahon.malamig at makulimlim.
hindi ko na nga nabisita ang aking lola.tinamaan na rin kasi ang aking diwa ng katamaran.oo, katamaran.at dahil sa katamarang iyon ay pinili ko na lamang na mahiga sa aking kwarto, nakakumot at nagtetxt sa ilan sa aking mga kaibigan at sa aking hari. at dahil rin sa katamarang iyon, nawalan ng saysay ang mga taong nakapalibot saakin.
eto na yata ang pinaka nakakawalang ganang pasko sa buhay ko.hindi ko alam koung bakit.ewan ko ba.iba lang talaga ang palagay ko tugnkol sa araw na iyon.hm.pero.di ko na iyon masyadong iniisip kasi na saakin naman ang pinakamagandang regalo na natanggap ko sa buong buhay ko.sino pa nga ba?nag papasalamat ako sa Diyos sa pagdating niya sa buhay ko dahil kung wala siya, hindi naman ako magiging kasaya.

2008-12-23T19:19:00.001-08:00

ang tugang q.ahaha.mau mn.gusto q lng ikang i-feature igdi.naks.asus.ahaha.ui.ui.hapi bday satu.hhe.mua.

.ang aking dakilang araw.

2008-12-23T18:33:00.000-08:00

paalam sa ikalabing apat na taon ng buhay ko.
hha.ako ngayon ay labing limang taong gulang na.isang taon na naman ang dumagdag sa pahina ng aking buhay.tumanda na naman akong muli ng isang taon.hm.iniisip ko nga, sana sa pag tanda ko, kasabay nito ang pagpapalawak pa ng aking mga limitasyon.mm.alam mo na.yung para maging legal.ahaha.biro lang.
pero.di nga.totoo yun.sana tlga.hhe.
maiba ako. .
pag gising ko kaninang umaga.niyakap ko muna si mungkee at saka tiningnan ang mga mensahe sa aking cellphone.ang daming nagtxt.at bawat isa ay may lamang pagbati sa akin para sa aking kaarawan.ang saya ko.kasi naalala nila ang aking kaarawan kahit papanu.lalo na ng mabasa ko ang mensahe sa akin ng aking pinakamamahal[naks!] ahaha.bumati kasi siya ng alas dose ng gabi. :]
pag gising ko patuloy pa rin akong nkakatanggap ng mga pagbati.naisipan kong magblog.nabasa ko ang mga blog ng ilan saaking mga kaibgan. at nafeature ang pangalan ko at ni borj at jerald.sabay kasi ang aming kaarawan.nakakatuwa naman.

sa lahat ng bumati.maraming salamat sainyo. XD

.bawat galaw ng kamay ng orasan ay aking pinagmamasdan.sana'y muli ka ng mahagkan.

2008-12-20T20:34:00.000-08:00

wah!labing apat na araw pa ang hihintayin ko bago kami magkita.labing apat na araw.ibig sabihin, dalawang linggo.para saakin parang isang buwan iyon.gusto ko na siyang makasama.gusto ko nang marinig ang malaming niyang boses.at kung paano niya tawagin ang aking pangalan.jess.
kagabi ay magkatext kmi at sabi niya saakin ay mamimiss niya rin daw ako.sabi niya pa nga, panu na raw siya sa mga darating pa na araw na hindi kami magkasama.hai.tsk.isa lang ang paraan upang maibsan ang lungkot na nadarama ng aming mga puso.yun ay ang pag text.kahit papano ay nakakatulong rin ito.
oo nga pala, nalalapit na ang araw ng aking kaarawan.bago kami magkahiwalay noong disyembre labingsiyam, may ibinigay siya saakin na paperbagat nakapaloob dun c mungkee-ang stufftoy na unggoy. at isang card na sabi niya'y buksan ko lng daw sa pagsapit ng aking kaarawan.hm.ano kaya ang laman nun.:]
c mungkee-hai.ang cute na unggoy.hhe.natutwa ako kapag nakikita ko siya.naalala ko kasi sa kanya c mark.hhe.pero sa kabilang banda, nalulungkot pa rin ako kasi mas lalo ko siyang namimiss.pero nanjan pa rin ang stufftoy.lagi ko nga itong yakap yakap.iniisip na sana'y siya ito.

.xmas party day.last day.mamimiss ko siya.

2008-12-18T14:46:00.000-08:00

natatawa lang ako sa sarili ko.palibhasa kasi umagang umaga naka online at nagbo-blog.tsk.wala lang.gusto ko lang kasing i share ang nararamdaman ko bago magprepare para mamaya.

hm.namomroblema pa ako ngayon.mamaya pa kasing hapon ang xmas party namin.so may konting oras pa para mag prepare.kalahati ng oras ko ay para sa paghahanap ko ng regalo para ki mark.mark.mark.hai naku.ngayon lang ako bibili dahil sa lahat ng oras na pwedeng bumili, ay lagi kaming magkasama.alangan namang kasama ko siya sa pagbili ng regalo na pra sa kanya rin lang naman.diba?

waah!!naloloka na ako kakaisip.hai.bhala na.ang importante naman nun ay saakin galing.hhe.

.para yatang iba na.

2008-12-17T04:15:00.000-08:00

naku.nakakainis na tlga ha.napupuno na ako.palibhasa kasi hindi humihiwalay sakin.lagi nlng kming magkasama.oo, gustong gusto ko na magkasama kami parati pero ayoko naman sa sobra.para kasing ayaw nya nang humiwalay sakin.at para bang lahat na lang ng lakad ko eh dapat kasama siya.tsk.nkaka alarm na.tsk.ayoko sanang isipin pro yun at yun pa rin ang pumapasok sa isip ko.wah!di ko na alam ang dapat kong gawin.guto ko sanang sabihin sayo ngunit nagdadalawang isip ako.bka kasi pag may nasabi akong mali, eh mag iba ang pagtingin mo sakin.ayoko nun.hai.panu ba ang dapat kong gawin.panu nga ba?

.pagkatapos ng labing anim na araw..

2008-12-15T04:05:00.000-08:00

ngayon na naman lang ako nakapagpost sa blog ko.hai naku.ang dami kong namiss.nkakapanghinayang talaga.panu kasi nawawala ang internet connection dito.nakakainis.nagbabayad naman ng tama ba't di mag serbisyo ng tama diba?hm.isa pa.nung nagbalik ang internet connection, ayos na sana ang kaso yun namang mouse namin ang may topak.tsk.whatta life.
pro di bale, ok na naman ngayon eh.
1st day ng intramurals namin ngayon.actuali hindi pa nman official kasi hndi pa ang opening.bukas pa yun.pag insip mong intrams na, parang puro saya di ba?pro ako.prang hindi.di ko alam kung bakit.nawawalan na nga ako ng lakas ng loob.hai.ewan ko ba.hndi ko tlga maintindihan ang aking sarili.

.maling akala.

2008-11-29T04:24:00.000-08:00

dumating ako sa eskwelahan namin na may dalang rosaryo at puno ang isip ng mga bagay na pwedeng maging resulta ng aking card.ako ay masyadong nag aalala dahil ang kapatid ko ay napagalitan na dahil bumagsak siya sa dalawa niyang asignatura.
sa ilang minutong paghihintay, dumating ang aming tagapayo, si mam galido at may dalang isang piraso ng coupon bond na may nakasulat.hindi ko ito pinansin ngunit dinumog ito ng aking ibang mga kaklase.tinawag ako ng isang kaklase at nagwikang, "congrats".nagtaka ako.nagtaka talaga.yun pala ay kasama ako sa top ten sa aming klase.ang papel na yun ay naglalaman ng list ng top ten.ako'y hindi pa naniwala hanggang di ko nakikita.kaya nilapitan ko ang papel na nkadikit sa aming pisara.yun nga!totoo.ang saya ko.parang lahat ng pangamba ko ay nawala.akala ko ako ay makakakuha ng mababa pa.naisip ko noon, mahal pa pla ako ni God.

.sana wala na lang katapusan ang lahat.

2008-11-26T03:08:00.000-08:00

natapos na ang lahat para sa dalawang taong yun.hai.

everything happens for a reason.
people change so that you can learn to let go.
things go wrong so that you appreciate them when they are right.
you believe lies so you eventually learn to trust no one but yourself
and.. .
sometimes, good thing fall apart so better things can fall together. :'c

aww.qlug.hai.tsk.

bakit kasi kailangan pang magbago ang takbo ng isip ng tao?
bakit kailangan pang mag iba ang nararamdaman?
bakit kaya sadyang nawawala ang dapat na sana ay mayroon?
dahil kaya sa takbo ng oras?maaari nga.
pagkukulang kaya ng isa sa kanila?marahil.
o talagang di lang talaga sila pra sa isa't isa?

.harder than you know.
.escape the fate.

.nakakapanghina ng loob na biro.

2008-11-24T03:27:00.000-08:00

naglalakad kmi nun at nag aasaran tungkol sa kanyang tunay na pag-ibig.inaasar ko siya nang inaasar at tawa kami ng tawa nun.bigla kong nabanggit ang tungkol sa nalalapit na pagwawakas ng dati'y isang mgandang pgsasamahan ng isa sa aming kaibigan.bigla siyang nagwika na may balak naman ako.ang diwa ko ay biglang natigil at napaisip ngunit dinaan ko na lamang ito sa pagloloko.nagtampo-tampo ako.pero biglang nag iba at bumalik kami sa kaninang asaran tungkol sa kanyang tunay na pag ibig.hindi ko na inisip pa ang nasabi niyang iyon at nakipagtawanan na lamang.

pag dating ko sa bahay,agad ko siyang tinext at inasar-asar ulit.napasagi sa aking isipan ang nasabi niya kanina tungkol sa balak niya at tinanong ko siya.ui.anu plan tung balak mu xbgu?ang kanyang replyay hindi ko inaasahan.sabi niya ay talagang may balak na raw siya.balak na tapusin na ang bagy na ito.tinanong ko siya kung siya ba ay seryoso.at sa pangalawang pgkakataon,nabigla ako,sa di inaasahang sagot niya.siya raw ay sigurado at wala nang raw itong bawian.sa mga segundong iyon, agad pumatak ang luha sa aking kaliwang mata.at nagsimulang mag isip.mag isip ng mga bagay na dapat ay hindi ko naiisip dahil may tiwala ako sa kanya.ngunit hindi ko napigilan.hindi na ako muling nagreply pa.pagkatapos ng ilang minuto, ay muli siyang nagparamdam.sinabi niya na biro lamang ang lahat.ako ay hindi pa rin sumagot.siya ay nagtxt muli at ngayon, ay humihingi ng patawad.sabi niya,ay mahal na mahal niya ako higit pa sa pagmamahal niya sa kanyang sarili.at hndi naman talaga yun ang kanyang balak.ang totoong balak niya ay ako at ako na ang kanyang mamahalin at wala ng iba.ako ay natauhan.ngunit ayoko pa ring magtxt sa kanya dahil ako ay nainis sa pag bibiro niyang yun.at isa pa umiral na din ang aking "pride".nagpalipas muna ako ng inis at tska ko siya tinxt.at ngayon ay ayos na. . .

.kundiman.

2008-11-22T21:47:00.000-08:00

para kang asukal
sintamis mong magmahal
para kang pintura
buhay ko ikaw ang nagpinta
para kang unan
pinapainit mo ang aking tiyan
para kang kumot na yumayakap
sa tuwing ako'y nalulungkot
kaya't wag magtataka
kung bakit ayaw kitang mawala
kung hindi man tayo hanggang dulo
wag mong kalimutan
nandito lang ako
laging umaalalay
hindi ako lalayo
dahil ang tanging panalangin ko ay ikaw
di baleng maghapon umulan
basta't ikaw ang sasandalan
liwanag ng lumulubog na araw
kay sarap pagmasdan
lalo na pag nasisinagan ang iyong mukha
ayoko ng magsawa
hinding-hindi magsasawa sayo
bahala na, ayoko muna magsalita
hayaan na muna natin ang daloy ng tadhana